Waarom het neo­conservatisme een conservatisme is

MO

We zijn in Nederland gewend conservatisme te associëren met behoedzaamheid en behoudzucht. Vandaar ook dat het radicale conservatisme van de Edmund Burke Stichting gezien wordt als iets dat wezensvreemd is aan de conservatieve traditie, in plaats van een specifieke subcategorie van het conservatisme. Deze opvatting, zo beargumenteer ik in dit artikel, is gebaseerd op een selectieve en oppervlakkige interpretatie van het conservatisme. Er is een meer historiserende interpretatie van het conservatisme (Huntington 1957; Von der Dunk 1975, 1976; Kossmann 1980; Robin 2011) die stelt dat het conservatisme bij uitstek een filosofie van strijd is, die soms vrij radicale ingrepen noodzakelijk acht, om het ancien regime weer in ere te herstellen .

Het conservatisme is een relatief onbekende en onbegrepen kwantiteit in Nederland. Als Bart Jan Spruyt en Michiel Visser van de Edmund Burke Stichting – voor een kortstondige periode het intellectuele zenuwcentrum van het Nederlandse conservatisme – in 2003 Het…

View original post 2,672 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s